Het is al weer maart 2010..

Dan ga je toch nadenken over vorig jaar het  jaar van Kay.. ons ongelooflijke jaar.. Een verschrikkelijk maar ook een mooi jaar een jaar die echt vele diepte punten kende elke keer als we dachten, nù kan het niet erger.. kwam toch die over treffende trap en hoe! Aan de andere kant, kan het jaar niet beter! Kay heeft echt alles, maar dan ook echt bijna alles tegen gehad en toch, toch is hij er nog en hoe! Hij is echt heel vrolijk en kan alles aan zo lijkt het! Als we hem nu zien.. zo bijzonder.. hij kan echt genieten van alles en zo ondeugend heerlijk die pret oogjes! Zullen we dan toch de belangrijkste data maar eens op schrijven…..

12 januari 2009
Controle van Kay’s hart na in oktober 2008 een ROSS ok te hebben gehad. Helaas laat de controle zien dat Kay’s donorhartklep ernstig lekt. Ook is zijn rechterhart kamer behoorlijk vergroot, we mogen naar huis maar worden snel gebeld wat de verdere plannen zijn.

21 januari 2009
Kay wordt weer opgenomen in het Radboud in Nijmegen, ze willen onderzoeken wat er mis is gegaan en er een nieuwe donorklep in zetten (nr2).

25 januari 2009
Subacute bacteriële endocarditis is de diagnose dus een bacterie die zijn klep heeft kapot ‘gevreten’. Veel later zou blijken dat het een vervuilde bloedkweek was die een foute diagnose gaf. Dus 6 weken aan de antibiotica via infuus en daarna een nieuwe klep.

30 januari 2009
Kay krijgt een langelijn, zijn infusen blijven keer op keer na een dag niet meer doorgankelijk. Hij is niet meer te prikken dus een lange lijn wordt operatief gezet.

3 februari 2009
Kay krijgt koorts.. en nu?

5 februari 2009
Kay krijgt over heel zijn lichaam blaren.. vlekken enz. de koorts loopt op tot ruim 41 graden… zelfs onder de paracetamol en antibiotica, blijft het oplopen…

6 februari 2009
Gestopt met de antibiotica.. Het gaat iets beter met Kay. Medische fotografen komen foto’s van Kay maken.. ooo wat ziet hij er uit.

9 februari 2009
We krijgen te horen dat ze niet weten welke kant het opgaat met Kay, endocarditis is al ernstig maar dan ook nog met de constante koorts erbij.. ze worden ‘onzeker’ over de afloop. Ze zijn zelfs even bang voor Stevens johnson syndroom.

13 februari 2009
Hij heeft een allergie tegen de antibiotica ontwikkeld!Nu het al een paar dagen uit zijn systeem is gaat het langzaam beter! De koorts is onder controle.

23 februari 2009
Kay mag voor 2 weken naar het ziekenhuis bij ons in de buurt! Alles iets makkelijker te combineren met werken enz.

28 februari 2009
Senna (de hond) meegenomen naar het ziekenhuis.. ooo wat was Kay blij!!!

5 maart 2009
Weer terug in Nijmegen (Radboud)

9 maart 2009
Uitslag van de PET-scan, niet goed, de antibiotica heeft niks gedaan, het is slechter geworden.. Kan er wel een nieuwe klep in?

11 maart 2009
Kogel door de kerk, maandag 16 maart zal hij weer een nieuwe donorklep krijgen, tevens snijden ze alle “aangetaste’ weefsels weg.

14 maart 2009
Q-Koorts, Kay heeft positief getest op deze ziekte, we horen over 2 dagen meer maar voor nu is de operatie uitgesteld ook wordt duidelijk dat Q-Koorts voor hartpatiënten gevaarlijk is..Levensgevaarlijk..

18 maart 2009
Het is dan toch gebeurt! Kay heeft opnieuw een nieuwe donorklep! De belofte dat ze de lymfeklieren er uit zouden halen omdat die op de scan oplichtte… ehh die zijn ze vergeten… De q-koorts bleek een vervuiling van het buisje ernaast te zijn..

26 maart 2009
Kay is weer thuis!! Hij herstelde echt heel erg snel na de open hartoperatie en mocht al weer naar huis.
29/30 maart 2009
Weer in het ziekenhuis. KOORTS precies op dezelfde hoeveelheid dagen na de vorige klep operatie heeft hij koorts.

2 april 2009
Echo, de nieuwe klep ziet er niet goed uit…ze gaan beginnen met anti-afstotingsmedicijnen en een prednison-stootkuur.

6 april 2009
Helaas de medicijnen hebben niet geholpen, zijn klep is helemaal stuk…. Nu een week van onderzoeken

16 april 2009
Zonder helemaal zeker te zijn wat de oorzaak is geweest, zetten ze er vandaag een kunstklep in.. vanaf nu afhankelijk van bloedverdunners.. zo lang mogelijk uitgesteld omdat Kay een echt ‘wildebras’ is. Bloedverdunners brengen dan extra risico met zich mee.

28 april 2009
Morgen mag hij naar huis…!! Ze zijn er wel achter dat een probleem met zijn stolling waarschijnlijk een oorzaak is geweest.. nu dus extra opletten op bloedproppen..

29 april 2009
Toch weer koorts… hij moet blijven!Nu volgt een week van onderzoeken (alle disciplines gaan kijken, reumatologen, oncologen, alle vormen van logen…)

8 Mei 2009
Het is zover Kay gaat naar huis, wel vandaag gehoord dat zijn kunstklep die 2 deurtjes heeft.. dat er daar eentje van vast zit… de meningen zijn verdeelt de ene zegt een vastzittende hechting.. de ander een bloedpropje.. maar ze gaan van het minst erge uit de hechting en mag hij dus toch naar huis.. of dat slim is..??

23 juni 2009
Wij horen zijn hartklep niet meer tikken.. Halen Kay uit bed en gaan naar het ziekenhuis, daarna door naar Het Radboud.. Kay moet weer blijven De volgende dag blijkt dat hij Kleptrombose heeft, beide deurtjes zitten dicht er stroomt nog bloed door een heel klein gaatje.. (gelukkig) Nu naar de IC en daar proberen met medicijnen de bloedprop op te lossen anders moet er een nieuwe klep in.. maar dat durven ze niet goed aan.

25 juni 2009
Kay belt ‘s nachts naar de zuster op de IC, hij vertelt tegen de zuster dat zijn hart weer tikt!!!!!!!!!!!! De medicijnen doen hun werk!

29 juni 2009
Kay mag weer naar de gewone afdeling!

06 juli 2009
Eindelijk is het zover, Kay mag weer naar huis! Klungelen vanaf oktober 2008, ziekenhuis periode vanaf januari 2009 lijkt het tij nu echt te keren!

15 juli 2009
Wij zijn op vakantie in Ommen, De Kleine Wolf. Het is leuk dat zeker.. maar  2x in de week op en neer naar Nijmegen vergt behoorlijk wat van je op het moment dat je eindelijk weer eens met zijn drieën bent.. Het weer is wisselvallig en we zijn met de tent op vakantie.. we plannen de dagen Radboud op en neer dan ook op een regen dag!

26 juli 2009
Gisteren thuis gekomen en vandaag het eerste deel van de Opkikkerdag! De Zwarte Cross! Kay mag naar een optreden van Jovink!

24 augustus 2009
Kay gaat voor het eerst naar groep 3! Ondanks dat hij in groep 1 de helft heeft gemist en groep 2 bijna helemaal niet op school is geweest… heeft hij de testen goed gemaakt en mag hij ‘gewoon’ naar groep 3!

28 september 2009
De Opkikkerdag! Hij was echt helemaal geweldig, een ontbijt, dolfinarium waar Kay met papa tussen de dolfijnen mocht varen, koningin Juliana toren waar Kay in de achtbaan heeft gezeten, met de Limousine naar vliegveld ‘de Teuge’ waar we gaan vliegen in een klein vliegtuigje en dan nog een afsluiter.. eten met vrienden, ouders en schoonouders met een clown voor de kinderen erbij! (kinderen van de vrienden en Kay).

16 oktober 2009
Op vakantie naar Prinsenmeer met ons 3-en. Erg leuk! lekker genieten van het niks moeten… Ook kwam hier de omslag, Kay hoeft niet meer elke week naar Nijmegen!

Dat waren de belangrijkste data’s voor mij/ons. Het was een jaar om nooit meer te vergeten of juist heel snel, nee dan kies ik toch om nooit te vergeten. Zo veel geleerd dit jaar, zo veel gezien vooral. Natuurlijk waren er nog veel meer belangrijke dingen zoals de geboorte van Kyan ons neefje en Jari de hond van mijn broer ook de trombosedienst die geen verantwoording durft te nemen bij Kay of de Menzis die lastig lijkt te doen met de stripjes van Kay.. maar het is zo al een hele lange blog.. :)

Toch niet helemaal zoals het moet

Het gaat best goed met Kay, soms zelfs héél goed maar toch…. het is heel dubbel aan de ene kant zie ik en hoor ik van mensen en ook van Kay zelf dat hij veel energie heeft, hij rent soms echt kinderen eruit, fiets, sport, speelt alles doet hij. Aan de andere kant, komt het weer steeds vaker voor dat hij ‘gewoon’ even gaat liggen op de grond en veel meer zweet dan een ander. De ene keer heeft hij het heel erg warm, de andere keer heeft hij het heel erg koud. Dan ook echt van zweten naar heel koud onder een deken gaan liggen. Daarnaast is zijn huid erg onrustig, nu is het nooit bewezen dat de huid samenhangt met zijn hart en lijkt het steeds maar toevallig ook op te spelen als zijn hart dat ook doet.. maar toch.
Ook op school is het wisselend, de ene keer is hij de meest fanatieke ‘sporter’ met de gym en is hij niet moe te krijgen bijna, aan de andere kant als hij zich niet fit voelt dan is hij ook echt niet vooruit te branden en ligt hij na de gym met zijn hoofd op de handen op de tafel.
Zo heeft Kay er ook wisselende uitspraken over, de ene keer Is hij zo blij want dan, zo vertelt hij dan, ‘voor het eerst in zo lang ik weet kan ik harder dan Celina rennen!’ Aan de andere kant zijn er ook momenten dat hij tegen mij en de fysiotherapeut zegt “Ik denk toch dat mijn ‘nieuwe hart’ niet goed is want ik ben steeds weer zooo moe”.
Daarnaast begint hij ook gewoon weer te klagen over pijn in armen en benen, spierpijn enz. Aan de ene kant denk ik dan, oké zijn ‘pijn en last’ van de open hart operaties zijn weg en nu komen de ‘standaard’ dingen weer naar de oppervlakte. Aan de andere kant.. dat waren ook de klachten toen Kay zover was dat hij een nieuwe aortaklep nodig had, zou het dan zo zijn dat die het toch minder gaat doen, of misschien minder doet als hij zich heeft ingespannen? Ik weet het niet, ik vindt het lastig.

Zelf heb ik ondertussen ook contact opgenomen met Kay zijn kinderarts in Doetinchem (Dr. Cuppen) omdat ik zelf en ik weet dat ook Dr. Backx dat heeft gedacht, denk aan chronische Q-koorts. Ik heb Dr. Cuppen dat voorgelegd en hij gaat er naar kijken of het mogelijk is enz. Volgende week heeft hij een week dat hij in het Radboud is en dan gaat hij het eerst overleggen met Dr. van Beijnum en die week daarna kan ik hem daar over bellen.

Wordt vervolgt…

Beveiligd: Toch even aan de antibiotica

Dit bericht is beveiligd met een wachtwoord. Geef je wachtwoord om het te lezen:


Carnaval 2010

Wisselen

Even een korte up-date

Het gaat goed met Kay. Hij lijkt veel energie te hebben en zo langzamerhand is het goed te merken dat zijn hart het weer doet zoals het hoort. Zelf merkt hij het ook, hij zegt het ook gewoon “mam, ik kan nu veel harder rennen en veel langer rennen zonder te stoppen”.

Dat is gewoon erg fijn om te horen uiteraard. Wel ga ik me nu verdiepen in de toestand met zijn huid. Het wordt steeds erger en hij lijkt er ook meer jeuk van te hebben. Je ziet dat hij gaat krabben op zijn armen en benen. De afwijking van zijn wangen lijkt niet te jeuken maar dat breidt zich dan weer uit, dat is natuurlijk ook niet de bedoeling… Als ik een paar duidelijke foto’s heb van zijn huid zal ik het eens laten zien.. is ook wel makkelijk om het op de site te zetten, want dan kan ik daarna gewoon de link aan verschillende dermatologen sturen en hoeven we niet heel Nederland door.. :)

Het was een hilarische dag!

Het was vandaag echt een Kay dag.. een dag dat je denkt er gaat van alles mis maar het loopt allemaal juist heel goed af. Het begon ‘s morgens bij het voetbal. Ik ging met Kay naar het Pufkestoernooi in Gaanderen kijken naar zaalvoetbalteams samengesteld uit straten in Gaanderen die tegen elkaar strijden om te kijken wie er dit jaar het best is. Dat is in de sporthal en daar staan tribunes, van die tribunes die je in en uit kan klappen als een harmonica. Er staan er een aantal naast elkaar met een krappe meter tussen de tribunes en laat nou Kay precies tussen de beide tribunes vallen en dan ook wel vanaf ongeveer 2 meter hoogte! Hij zat lekker bovenin, zoals Kay is, niet stil maar heen en weer aan het wippen tussen de hoogste en de een na hoogste bank… toen schoof hij er naast.. tussen de leuning door zag in hem gaan…. en weg was ie... Ik ren naar beneden en kruip eronder … pak hem vast.. maar gelukkig na even dikke tranen te hebben gehuilt, viel het mee en even later zat hij op dezelfde manier te wippen…

Het hield daar nog niet op hoor… even erna bukte Kay.. en vloog er echt rakelings boven zijn hoofd een bal een hele harde bal om daarna met een knal tegen de muur achter hem te komen en weer weg te vliegen…. alle mensen hoorde je zeggen ooooooeeeeeeeiiiiiiiii. Ging Kay niet liggen op die banken op dat moment… dan had hij echt met misschien wel 100 km per uur een leren bal tegen zijn hoofd aan gekregen…. toen dacht ik echt.. oké 2 waarschuwingen gehad… nu naar huis!

‘s Middags ging ik met Kay met de trein, we hadden beloofd om een keer met de trein te gaan omdat hij dat zo graag een keer wilde, vorige week zouden we gaan maar helaas reden toen de treinen niet omdat er sneeuw lag dus.. nou dan vandaag maar!
We stapten in Terborg op de trein, zwaaiden even later naar papa die voor ons huis stond te zwaaien en daarna stopte we de eerste keer op station Gaanderen, we gingen verder en Kay vond het geweldig.. toen werd er omgeroepen… “wegens vandalisme rijdt deze trein niet verder dan station Doetinchem, wilt u allemaal uitstappen bij het volgende station”.. je snapt dat dat niet de bedoeling was maar ja… We besloten dan ook daar op de eerst volgende trein terug te wachten en dan een andere keer nogmaals te gaan maar dan langer en vooral verder!
Uitgestapt bleek dat Kay erg nodig moest plassen, bij de kaartjes verkoopster mocht Kay gelukkig even plassen maar net toen hij aan het plassen was… kwam de trein die ons weer terug moest brengen er aan. Kay heeft snel verder geplast en was snel klaar. Toen gingen we naar het perron…. Kay rende op het perron… keek achterom… en viel… bijna.. echt bijna.. tussen de trein en het perron.. hij lag echt met zijn billen al van het perron af… ONGELOOFLIJK… wat een brokkenpiloot vandaag!

Wel grappig.. er ging veel mis of bijna mis.. maar gelachen… heel hard gelachen zeker omdat het allemaal net wél goed ging!

Kinderfeestje

gekkebekken

Afgelopen zaterdag was het dan zover, Kay’s kinderfeestje. Hij was in juni jarig maar toen was hij niet in staat om een kinderfeestje te geven. Trouwens niet alleen qua gezondheid maar hij kende toen de kindjes nog niet zo goed. Hij heeft groep 1 op een andere school door gebracht en in groep 2 is hij bijna niet aanwezig geweest dus de kinderen kende hij niet goed. Zeker omdat groep 3 ook weer is samengesteld uit 2 voormalig groepen 2. Snappen jullie het nog? Hoe dan ook, nu ging Kay erom vragen en hadden we besloten dat hij 6 kindjes mocht uitnodigen, dat werden er uiteindelijk 7 (een kindje was bij deze foto nog niet aanwezig en een kindje was op vakantie). Ze kwamen allemaal rond 13 uur en om ongeveer 18 uur waren we weer thuis nadat we ze allemaal weer thuis hadden afgezet. We zijn niet thuis gebleven maar zijn naar een binnenspeeltuin geweest. Daar hebben ze chipjes, ranja en patat met snackjes gehad maar vooral gespeeld! Kay vond het helemaal geweldig!

In de sneeuw

Kay_sneeuw

Kay vind de sneeuw echt helemaal geweldig! Net als vorig jaar, toen er nét veel sneeuw lag in de tijd tussen de eerste operatie en alles wat erna kwam, ging hij bij de eerste 5 cm die er lag gelijk sleeën. Van de bulten af en gewoon achter papa aan die hem trekt. Dit jaar wilde hij een mooi engeltje maken en voor ik het wist lag hij languit in de sneeuw en begon een goed gelukt engeltje te maken.

Het gaat erg goed met Kay, we houden hem goed in de gaten maar voorlopig lijkt de rust wel weer een tijdje terug te zijn gekeerd. Laten we hopen voor heel lang zodat Kay lekker gewoon net als ieder ander zijn verdere basisschool periode relatief onbezorgd door kan komen. Voor nu lukt dat heel goed samen met de leraren op zijn basisschool die ook erg goed helpen met de verwerking van alles voor Kay.

Kay’s favo muts op dit moment

Kay kerst